این تن های سرد جان من را می گیرند .بیا  بیا داستان بسازیم اصلا بیا بنوشیم بیا این بار را گوسفند باشیم .بس نیست بس به خاطر گوسفند نبودنمان که خیر سرمان هم چقدر نبودیم به خودمان بالیدم . بیا پیک دوم را به سلامتی تمام دروغ های گفته امان بخوریم  .به سلامتی نگاه های به خیال خودمان نجیب .به سلامتی ادمی که نبودیم و نخواستیم باشیم .نه بس نیست پیک سوم  سلامتی اونایی که دردو از هر ور خوندن براشون درد بود وبس .بی چون و چرا. پیک چهارم سلامتیه نه اصلا بی خیال سلامتی فقط بنداز بالا یادت بره .ما که عرق خوریمون سطله خلاف کوچیکمون قتل پس بنداز بالا بی خیال دنیا . هنوز بلند می شم دنیا دور سرم نمی چرخه پس بنداز بالا .هنوز نمی گم گور پدر اونایی که تو بقل یه غریبه ان همین که من نیستم  پس گور پدرشون .بنداز بالا بازم .اصلا بیا پیکو بی خیال شیم شیشه رو بکش بالا .مشروبش تلخه حقیقتش تلختر اصلا این حقیقت کوفتی خود درده  اصلا ببینم یادت هست پیک اول سلامتی کی بود؟اصلا پیک اول را چه کسی بالا رفت ؟!