سلام

امروز روز اخر مدرسه برای بچه ها ی پیش بود و منم می خواستم به همین مناسبت یه اپ دیگه برم اما این شمسی جون منو تو حیاط گیر انداخت و ازم پرسید کی می خوای اپ کنی من ساده هم گفتم امروز اونم دوتا کاغذ که بسیار بد خط نوشته بود چپوند تو دست من که این اپ امروز شماست و کلی تهدید و ارعاب (اینجوری بود ارعاب ) که یا اینو می نویسی یا من می دونم و تو و وبلاگ ما هم گفتیم چشم حالا اول تشکرا رو بکنیم البته اگه شمسی جون اجازه بدن جنابان  امیر، ایمان ،مجید سعید ابادی و اس ا. ار. ا متشکریم بسیار مانند (ایندفعه چون نظرات کم بود اینجوری تشکر کردم ها ) خوب حالا برویم سر مطلب شمسی جون :

امروز اخرین امتحان از اخرین ترم از اخرین سال و از اخرین دوره ای بود که تو عالم نوجوانی دادم .یه جورایی دلم می خوادفیلم  تمام این روزا رو تو یه دقیقه ببینم . اخ که چه حالی می ده زندگی! انگار همین دیروز بود( شاید همین الان)بود دست مامانمو گرفتم رفتم جشن شکوفه ها .وای چقدر از ریخت معلمم بد اومد .البته اون نگاه اول بود تو نگاه دوم و سوم بهتر شد .بنده خدارو انگار زده بودن تو سرش چش و چالش یه وری بود .اصلا درک نمی کنن که معلم کلاس اول مخصوصا تو روز اول باید جذاب باشه !خلاصه جونم واستون بگه که توروزای دیگه فهمیدیم که قیافه بانو اون شکلی نبوده طرف تو جشن تو خواب راه می رفته و ما مثل مچلا براش شعر می خوندیم !!!!! اخ که چه جشنی ! یادمه گفتن یه نفر بیاد قران بخونه یهو دیدیم یکی از مادرا بچه قل قلیشو مثل توپ شوت کرد بالا .بعد بدبختی من شروع شد . مامان جونم بر اریکه نصیحت سوار شدند و فریاد زدند که بچه زرنگش خوبه از همه رنگش خوبه تو بعضی کتابا (که غلط املایی داشتند )نوشته تنبلی کار زشته . ای بدبخت من ....ای بیچاره من...با روحیه

ا ی سرخورده و قلبی جریحه دار به این فکر افتادم که زرنگ باشم . فردای اون روز همه این جمله را بهم می گفتند :و خداوند شمسی را افرید " اره بچه های گلم ؛ما هم مثل همتون نمودار کودکی ←نوجوانی←جوانی رو طی کردیم .

کودکی رو که با جیغ و دادو کشیدن موهای دختر خاله گذروندیم . نوجونی این سمند پرشتاب هم به دنبالش مثل برق و باد رفت .اصل حال بود صفای زندگیه وقتی رئیس شورا باشی و انظباطتو بدن 14 !!!!!!!!!!!!اخ که چه کلاسی داشت !مثل توپ همه جا پیچیده بود . تو حیاط همه جلوی پامون بلند می شدن . اخر حال بود وقتی علیه امتحان دادن اعتصاب کردیم ؛شیشه شکوندیم ؛کتاب پاره کردیم ؛نماینده فرستادیم برا مذاکره اخرشم از زیر امتحان در رفتیم . اصل خنده است وقتی سوسک زنده (سوسک زنده عبارت است از سوسکی که با شی نه چندان سنگین بر ملاجش ضربه وارد امده و قیر قاج می رود . دست و پا می زند اما نمی دود )بذاری لای دفتر دبیرتون و اونم کارش به اب قند بکشه !البته مشکل این بود که تا یه سال هر جونوری از در و دیوار مدرسه (حتی برای هواخوری )رد می شد می گفتن تو اوردی !!!همونشم عشق بود .

واقعا جمله معروف الان به درد می خوره که باید با یه اه جانسوز بگیش همه با هم :اه ه ه ه ه ه ه ه ای روزگار.....باورم نمی شه که همه اینا گذشته باشه وتموم شده کارایی که به عقل جن هم نمی رسید از ما بر می اومد .(تذکر تمام خاطره های مذکور از نوع مجاز بوده و بسیاری از خفن هایی ان به دلایل امنیتی و جانی و کپی رایت منتشر نشده است )

خودمونیما اگه بخوایم بمیریم چقدر بدبختم چون باید برم از تک تک ادمایی که حتی بهشون سلام کردم پیدا کنمو از شون حلالیت بطلبم !واسه همین از همین جا اعلام می کنم که ای ی ی ی ملت من نادمم .قول می دم دیگه یه نفرو 5 بار برای نماز صبح بیدار نکنم .قول می دم هیچکسو از پله ها پرت نکنم .قول می دم...منو عفو کنین معلم شاگرد همسایه رفیق ریز درشت .

فی الحال غرض از اپ دزدی امروز مرور زندگی بود و به خاطر اوردن اینکه یه روزگاری رستم هم برای تهمینه خاطره می گفته ولی الان هردوتاشون شدن جزو تاریخ !پس بچه های خوبی باشین و از زندگیتون لذت ببرین

                                         شاد و موفق باشین

                                                             شمسی جون تهران 85/3/1

پیوست :فراخون مسابقه بشتابید بشتابید

با مطالعه متن فوق  حدس بزنید شمسی دختر است یا پسر ؟البته که دختره !چی فکر کردین ؟! فکر کردین فقط پسرا می تونن رو خرپشته لی لی برن؟! خانمها مژده که ماخود کفاییم و نیاز به هیچ گونه واردات شیطنت و تخس منشی نداریم سه تا هورا

پیوست 2: با تشکر از همه کسانی که مرادر نوشتن این اپ یاری کردن المیرای مهربون (که اگه اینو نمی نوشت می شد خدابیامرز المیرا )سالهای واپسین ،دوستان شر و اهالی محترم تهران و حومه

خوب من دوباره المیرام باور کنین این کارارو کرده حالا من دوتا از اون شیطنتهای که گفته معذوریت جانی داره رو براتون می نویسم خودتون قضاوت کنین البته نخواین امتحان کنینا سال دوم دبستان خانوم از بالای پله های طبقه نمی دونم چندم کیف بچه ها رو روسرشون خالی می کردن فکر کنین  جامدادی به چه  سنگینی بخوره تو سر بچه یا بادکنک اب می کرده می رفته ا ز بالا ی پله ها می انداخته رو سر بچه ها فکر کنم مدیرو ناظم  بعد از اینکه این از مدرسه رفته جشن گرفتن و سور دادن خیلی جالبه امسال مثلا یه ذره از شیطنتش کم شده بود  منو بدبخت کرده فکر کنین یه بار من حالم تو مدرسه بد شد زنگ زدن مامانم بیاد (عین این بچه اول دبستانیا) تا موقعی که مامانم بیاد که تقریبا 40 دقیقه طول کشید این تو حیاط پیش من وایساده بود و جالبه وقتی رفته سر کلاس  معلممون راش نداده اینم بی انصافی نکرده هرچی مرض لاعلاج بوده به من نسبت داده جوری که  وقتی دفعه بعد من سرکلاس بودم معلممون یه جوری نیگام می کرد که انگار منتظره من همین الان از بین برم و نفله شم

وای ایندفعه چقدر زیاد شد

بچه ها تورو خدا نظر بدین التماس می کنم نظر بدین   

اگه نظر ندین امیدوارم  جلوی همه بیفتین تو جوب همه بهتون بخندن

بای